Walker

 DALMATYŃCZYKI

Tak na prawdę to mało wiemy o pochodzeniu tej rasy. Już w XIV wieku na obrazach spotykamy białe cętkowane psy. Rasa ta zawdzięcza swą nazwę temu, że była hodowana na terenie Dalmacji, jak również temu, że na tym terenie dalmatyńczyki podczas wojny na Bałkanach były wykorzystywane jako psy łącznikowe. W czasach dyliżansów nazwano dalmatyńczyka "psem do kocza", jako że często towarzyszył konnym powozom. W przeszłości posiadanie dalmatyńczyka było nieodłącznym rekwizytem angielskiego dżentelmena oraz bogatych ludzi z południa USA. W USA stanowił on też część załogi wozów strażackich. Do dnia dzisiejszego ten pies pozostał maskotką strażaków. Kiedy samochód zastąpił powozy, ten dekoracyjny pies zrobił oszałamiającą karierę jako pies rodzinny. Do ogromnej popularności tych psów przyczynił się film Walta Disney`a "101 dalmatyńczyków".

Cechy, jakie powinien mieć Dalmatyńczyk

  • pełen uroku i wdzięku pies o czułym i wiernym spojrzeniu 

  • wesoły, żywy, pełen temperamentu

  • dobry stróż, dający łatwo wyszkolić się do polowań

  • suki - bardzo płodne

  • na świat przychodzą białe pieski. Kropki i cętki pojawiają się około dwunastego dnia życia

  • oddany całej rodzinie, a szczególnie dzieciom. Niestrudzony w zabawach

  • doskonale czuje się w rodzinie wielodzietnej, gdzie dzieci w sposób naturalny zapewniają mu ruch

  • potrzebuje bardzo dużo ruchu, więc doskonale nadaje się dla wysportowanych ludzi

  • inteligentny i dlatego potrzebuje zajęcia. To, czego się nauczy, chętnie wykonuje. Niestety odnosi się to do nauki pozytywnych jak i negatywnych rzeczy

  • łatwy w pielęgnacji, a poza tym ma doskonały, niewybredny apetyt

nie ma to jak odpoczynek na wygodnej kanapie ile można czekać ?

Zdjęcia dalmatyńczyka Owada ( domowe-Walker) zamieszczono dzięki uprzejmości pani Pauliny  Widbek.

Cechy, z jakimi możemy się dzisiaj spotkać u Dalmatyńczyka

Duża popularność tej rasy, w ostatnim czasie przyczyniła się do zwiększenia hodowli, co zawsze idzie w parze z częściową utratą pozytywnych cech danej rasy. Tak też stało się i z Dalmatyńczykiem, choć w znacznie mniejszym stopniu niż w innych rasach. Następstwa popularności to :

  • coraz częstsze przypadki całkowitej lub częściowej głuchoty szczeniąt

  • problemy zdrowotne

  • występująca agresja do psów i czasem do ludzi

  • psy zbyt znerwicowane, pobudliwe i rozkojarzone

Pies, który nawet posiada niepożądane cechy charakteru, ale jest umiejętnie prowadzony i wychowywany od szczenięcia, da swojemu właścicielowi ogromną porcję przyjemności i radości w życiu. Proszę pamiętać, że nie jest to rasa dla ludzi mało ruchliwych i niekonsekwentnych. Z dalmatyńczykiem musimy nie tylko rozmawiać i biegać na długie spacery, ale też nie zostawiać go samego w domu na 8 czy 10 godzin. To nie dla niego!!

Przy kupnie proszę koniecznie sprawdzać SŁUCH szczeniaka!!!!

Życzę wszystkim miłośnikom tych psów, długiego i miłego życia ze swoim przyjacielem.

 Agnieszka Kępka

 


HAUUU-WARD

e-mail

OPUBLIKOWANO  18.05.2000
UAKTUALNIONO  29.11.2011